O tym planerze

Własny planer do SalzburgerLand Card: wszystkie atrakcje na jednej mapie, z czasem jazdy od własnego noclegu, przy każdej czy jest bezpłatna raz, czy bez ograniczeń, i ile kosztuje wizyta bez karty. Oficjalna strona ma własną mapę; ten planer powstał do dwóch pytań, które przy niej zostają: jak daleko to jest i czy karta się zwraca.

Skąd pochodzą dane

• Oficjalna broszura SalzburgerLand Card 2025/26 — korzyść przy każdej atrakcji, zdanie o otwarciu, adres, telefon i strona. To jedyne źródło, które wprost mówi przy każdej atrakcji, czy jest jednorazowa, czy bez ograniczeń. Tam, gdzie baza nie ma godzin otwarcia, to zdanie przełożono ręcznie na dni i godziny.
• Turystyczna baza danych SalzburgerLand Tourismus — współrzędne, zdjęcia, godziny otwarcia i kategoria.
• OSRM — czasy dojazdu drogami, wyliczone z wyprzedzeniem. W Alpach odległość w linii prostej się nie sprawdza: Krimml leży 92 kilometry od Salzburga, ale dobre dwie godziny jazdy.

Co warto wiedzieć

• Czasy dojazdu mierzone są od zakwaterowania podanego przy pierwszym otwarciu aplikacji, przez ulicę lub miejscowość z OpenStreetMap albo przez pinezkę na mapie. Numer domu niczego tu nie zmienia i dlatego nie jest pytany. Pochodzą z siatki, która wyliczyła cały obszar z wyprzedzeniem co dwa kilometry, więc mogą różnić się nawet o około osiem minut od trasy wyznaczonej teraz. Drogę powrotną przyjmuje się za równie długą jak drogę tam. Obie różnice są mniejsze niż różnica między drogą doliną a przełęczą zamkniętą przez pół lata, i właśnie do tego te liczby służą.
• Trzy atrakcje leżą na szczycie góry bez drogi dojazdowej, a Rauriser Hochalm mieści dwie z nich. Dla tych trzech czas dojazdu to jazda do stacji dolnej, ze znakiem gondoli obok; w przeciwnym razie router jechał drogą halną i wychodziło 46 minut do pokazu ptaków oddalonego o cztery minuty jazdy. Wjazd podany jest osobno i liczy się do godziny przybycia, nie do minut jazdy.
• Broszura to wydanie 2025/26; wydanie z 2026 nie istnieje. Rodzaje korzyści są stałe między wydaniami, ale ceny i ważność pochodzą z aktualnej strony sprzedaży: € 129 za dwanaście dni, € 103 za sześć, ważne od 01.05 do 01.11. Dzieci w wieku od 4 do 15,9 lat płacą € 65 i € 52, a od trzeciego dziecka karta jest bezpłatna, także dla rodzica samotnie wychowującego. Kartę kupisz na stronie zamówień SalzburgerLand, która istnieje tylko po angielsku.
• Ile kosztuje wizyta bez karty, podano przy każdej atrakcji. Przy 129 atrakcjach tę cenę sprawdzono pod samym adresem; przy 58 jest to wartość orientacyjna dla kategorii, i tak jest napisane. Kwoty są w pełnych euro: granice wieku karty i atrakcji nie pokrywają się, więc kwota co do centa udawałaby precyzję, której nikt nie ma.
• Karta obowiązuje przez kolejne dni kalendarzowe od pierwszego użycia, nie przez dni wybrane dowolnie.
• Dostajesz 24 godziny w mieście Salzburg albo jeden przejazd przez Grossglockner Hochalpenstrasse, nie oba naraz.
• Opisy to nasze własne polskie opracowania tekstu źródłowego, nie dosłowna kopia. Czego nie dało się rozstrzygnąć, jest na stronie o jakości danych.

Czy karta się opłaca?

Ile kosztuje karta, kiedy się zwraca i dlaczego zależy to przede wszystkim od odległości. wyliczenie.

Ile to kosztuje

Nic. Ten planer jest bezpłatny i taki pozostanie: bez reklam, bez linków afiliacyjnych i bez konta. Jeden pomiar jednak działa: jak szybko otworzyła się strona, według rodzaju strony, u Vercela — gdzie serwis i tak stoi, więc nie zagląda nikt, kogo wcześniej tam nie było. Anonimowo, bez ciasteczka, a pomiar widzi tylko ścieżkę strony. To, co wpisujesz — miejsce pobytu, dni, wybrane atrakcje — zostaje na twoim urządzeniu; udostępniony plan dnia jest w samym linku, za znakiem #, a ta część adresu nigdy nie trafia na serwer. Powstał z zainteresowania kartą i pytaniem, dla której atrakcji warto nadłożyć drogi. SalzburgerLand Tourismus może go przejąć, jeśli zechce.

O wyglądzie

Projekt idzie za identyfikacją wizualną SalzburgerLand Tourismus: cztery kolory pór roku — żółty, czerwony, niebieski i zielony — z księgi znaku, czarny tekst na białym i malowane plamy zamiast prostokątów. Oficjalne logo to kaligraficzne dzieło Johanna Weyringera i nie wolno go odtwarzać; tutaj też się to nie dzieje. Firmowy krój DIN Pro nie jest wolny do użytku w sieci, więc tu użyto Archivo.